W Spoleto zajmujesz stolik tuż przy murze. Powietrze jest jeszcze chłodne, ale widok na zielone zbocza po horyzont wygrywa. Masz na sobie naszyjnik z sercem z kryształową muszką zatopioną w turkusowej żywicy. Jak fragment nieba zatrzymany w kadrze z przypadkowym gościem. Jak obietnica wyczekiwanej wiosny. Zamawiasz espresso. Wystawiasz twarz na delikatne jeszcze słońce... I w duchu pocieszasz się, że „już niedługo”.